Na 8 komt 10

Vijf jaar de tijd nam brouwerij De Kievit om het eerste bier onder de naam Zundert tot het gewenste niveau van perfectie te brengen. Vijf jaar voordat ze überhaupt maar dachten aan een opvolger. Niet dat daar niet om gevraagd was. Integendeel, al vanaf het prille begin in 2013 werd er gevraagd om meer. Maar monniken laten zich niet opjutten. Doe één ding, en doe het goed. Of doe het niet. Concentratie, rust, aandacht. Heel zen eigenlijk, en dat is nog niet eens zo vergezocht in deze abdij.

Op een mooie dinsdag in september 2018 was het dan wel zover: er werd een tweede Zundert-bier gepresenteerd. In de brouwerij zelf, en dat gaf gelijk een unieke mogelijkheid om er eens rond te kijken. De brouwerij is namelijk niet open voor publiek. Sterker, het is nog niet eenvoudig die te vinden. Want wie de bordjes naar de abdij volgt komt weliswaar bij een winkel uit waar het bier te koop is, maar de brouwerij zelf is toch echt nog een landweggetje en een bocht verderop. Nog dieper verscholen in de bossen. Daar werd in de kleine brouwerij in alle rust gesleuteld aan wat de grote broer van het al bestaande Zundert-bier moest worden.

Toevlucht

Abdij Maria Toevlucht begon haar bestaan in 1900. Monniken van de abdij Koningshoeven te Tilburg (inderdaad, waar nu het La Trappe bier vandaan komt) bouwden in de buurt van het Brabantse Zundert een klooster, bedoeld als een veilige plek voor monniken die van elders verdreven werden. Letterlijk een toevlucht. Met zijn elven zijn nu nog, maar er is hoop en goede moed op een bestendige toekomst voor de abdij.

 

Terug naar de presentatie. Denk daarbij niet aan al te uitbundige marketingactiviteiten. Na enkele toespraakjes, onder andere van abt Guido (“Ik ben geboren in België, in een dorp waar de kerk tussen twee brouwerijen in stond. Een mooi voorbeeld van de deugd in het midden.”) en brouwmeester broeder Christiaan (“Een laag-alcoholisch bier zult u van ons nooit zien. Wij houden van bieren waar je even goed voor moet gaan zitten.”), werden de flessen geopend en werd er getoost op het nieuwe bier. Een klassieke quadrupel, fraai passend in het beeld van de mooie trappistentraditie. Kruidig en niet al te dik in de mond waardoor ie verraderlijk makkelijk naar binnen gaat en de 10% alcohol zich op slinkse wijze kan manifesteren. Bij opwarming komt de zoetheid meer naar voren. De schuimkraag weet van geen wijken.

We proostten met br. Christiaan en feliciteerden hem met deze mooie boreling. De zon scheen naar binnen, de broeders genoten zichtbaar van het moment en we hadden een mooi bier in onze knuisten. We waren een gelukkig stel mensen. Daar had het bij kunnen blijven. Maar nieuwsgierigheid laat zich niet bedwingen.

Kruiden

Want die kruiden, die op de ingrediëntenlijst staan vermeld, welke zouden dat zijn? Ik was toch wel benieuwd. Veel brouwers maken geen geheim van de ingrediënten die ze gebruiken. Sommige brouwerijen, zoals BrewDog, zetten zelfs hun recepten online om het thuisbrouwen te stimuleren. Maar dat deze brouwmeester niet al te scheutig is met details over het bier is me bekend. Hij had in zijn praatje verteld dat de kleur van het bier louter en alleen van de mout komt; er wordt niet bijgekleurd. Een eventuele afwijking in kleur tussen verschillende batches is toe te schrijven aan een speling van moeder natuur. Listig vroeg ik: “Hebben de gebruikte kruiden ook invloed op de kleur?” De broeder had me meteen door. “Ah, u wilt weten welke kruiden dat dan zijn zeker?”

Enigszins bedremmeld mompelde ik dat ik daar wel benieuwd naar was. Maar de broeder gaf geen krimp. Over een andere boeg dan maar. In de categorie wist-u-dat: het trappistenbier van Tre Fontane uit Rome wordt gemaakt met eucalyptus, dat daar in de buurt volop groeit. Sowieso hebben Italianen de neiging om lokale plantjes en kruidjes in de brouwketel te mikken. Dus ook dat maar eens geprobeerd dan: “Komen de gebruikte kruiden hier uit de omgeving, zoals dat het geval is bij Tre Fontane?” De broeder riposteerde onmiddellijk dat dat bier toch wel een zeer herkenbare eucalyptussmaak had, en keek me minzaam aan. Wijzer over de kruiden in het Zundert 10 bier werd ik niet.

Ook mijn halfslachtige poging om naar de gebruikte soorten mout te vragen stuitte op een muur van glimlachende zwijgzaamheid. De broeder had alweer genoeg gepraat voor vandaag.

 

Vrede

Ik moest er vrede mee hebben, en dat had ik ook. Eigenlijk vond ik het zelfs wel goed dat me niets werd verteld. Want trappistenbier is bier waar een aura van mystiek omheen hangt. Dat hoort er ook bij. En dat aura moeten we lekker laten hangen. Bij de brouwers van Abdij Maria-Toevlucht in Zundert is het in goede handen. Mogen ze daar nog maar lang blijven brouwen, en na vijf jaar de 10 te hebben fijngeslepen, een 12 gaan maken. En dat ik er dan ook weer bij mag zijn als het gepresenteerd wordt.

Ik beloof dat ik niet zal zeuren.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.