Bier bij Billie

Eerlijk zeggen. Wie had er al eerder van Billie’s Bier Kafétaria te Antwerpen gehoord? Ik niet. Nu kom ik eigenlijk in Antwerpen nooit van de E19 af. Heel hard rijden we langs het Sportpaleis, op weg naar weer een Belgische bierbedevaart. Verder dan een bezoek aan het Bierpassie evenement en café Kulminator, jaren geleden, was ik nog niet gekomen.

En dan is daar ineens Billie’s Craft Beer Fest (BCBF). Een lineup om je vingers bij af te likken. Kijk maar mee: Cascade, Founders, Struise, Perennial, Warpigs, en vele andere. En uit Nederland: Oedipus en Moersleutel. Voor mij persoonlijk iets waar ik naar uitkeek: Superstition, de meadery uit Prescott, Arizona. Vorig jaar zijn we er op bezoek geweest, en hebben daar de smaken van ‘mead’ (mede, gefermenteerde honingdrank) leren kennen. Vijftig brouwerijen in totaal, twee bieren tegelijk op tap (er wordt 1x op een dag gewisseld), en van 15:00 tot 22:00 alles wat je wil drinken voor een entree van zo’n 65 euro.

Antwerpen zal niet snel de prijs voor mooiste stad van België winnen. En dat wil wat zeggen. Overal opbrekingen, omleidingen, half afgebroken gebouwen, braakliggende terreinen, modderpoelen en zwaar gehavende panden in een van België bekend decor van planologische dwalingen: het ziet er uit alsof er net een oorlog heeft gewoed. Ook de omgeving van de BCBF-lokatie is er een waar de liefhebbers van ‘industrieel ruig’ meer dan licht opgewonden van zullen raken. De Waagnatie (‘weegbedrijf‘) is een reeks loodsen aan de oevers van de Schelde, gelegen in een gebied waar een handvol dappere gentrificatie-initiatieven probeert het doortastende verval een halt toe te roepen. Misschien wel tegen beter weten in. Vanaf de rivier waait de waterkou de kades op, dwars door sjaals en jassen heen. Het is er van een haast Bijbelse woest- en ledigheid.

Maar binnen is het al snel gezellig. Billie zelf heet je welkom, waarna je met je glaasje, boekje en flesje water in de hand de speeltuin voor biergekkies kunt betreden. Er is een winkeltje van DeCaigny, er zijn flipperkasten en sjoelbakken, comfortabele sofa’s, en natuurlijk de brouwerijen. Handig opgesteld in een lange rechthoek in het midden van de loods, met de zitplaatsen en randzaken (er zijn ook nog spoelbakken, DJ, EHBO, vestibule, bierige-spulletjes-winkeltje en zelfs een tattoo shop) aan de buitenrand geplaatst. Het is wel druk maar wordt nooit echt massaal, zoals bij Beavertown Extravaganza het geval was. De sfeer is en blijft knus, en rijen zien we alleen als de Perennial BA Abraxas en Voodoo’s Black Magick Grande Negro Voodoo Papi worden ontkurkt.

Fijne herinneringen heb ik aan o.a. Founders’ Green Zebra, Mahr’s Bräu’s pils, Only Child’s Gray Area #4, Cascade’s Bourbonic Plague en natuurlijk de Grand Cru Berry mead van Superstition. Voor de 12 flessen Perennial Abraxas BA was ik te laat in de rij aangesloten.

Minder fijne herinneringen heb ik aan het eetgedeelte. Het bestond uit drie foodtrucks die denk ik voor het eerst een evenement van deze omvang meemaken. Bij alle drie gaat de bediening bijzonder traag. Elke bestelling wordt per stuk gemaakt en dus is het op de minimale ruimte voor de trucks een druk gebeuren waarbij je al snel niet meer weet in welke rij je nu precies staat. Dat die ruimte buiten is, waar het nog net niet vriest, maakt het er niet vrolijker op.

Een unieke herinnering is het feit dat de rij bij de toiletten uit louter mannen bestaat. De dames (die er toch echt wel in ruime mate aanwezig waren) lopen fluitend voorbij en hoeven nergens op te wachten. Voorwaar een niet vaak gezien beeld.

En verder? Verder brengt Billie’s Fest datgene waar we voor komen. Weerzien met oude biervrienden en kennismaken met nieuwe, terwijl we genieten van ‘s wereld beste bier. Met twee BVO’tjes op zak is de frisse wandeling naar het hotel een fluitje van een cent. De warme herinnering aan een geslaagd bierfeestje maakt dat we in de mistige nacht zelfs in de afbraakpanden en opengebroken straten een vorm van schoonheid ervaren. En dat wil wat zeggen.

Reageren is niet mogelijk